Deze vrijdag begon zonnig en had grappige opmerkelijkheden. Zinloos verhaal verder, maar als je niets te doen hebt lees dan verder en besluit dan om eens met me mee te fietsen door die leuke stad Antwerpen. Leuke dingen te zien, gave gesprekken te voeren en diep in de nacht naar huis te fietsen.

Op de fiets dus, om rond half negen bij een koffie afspraak te raken. Met een rood wit iets aan, waarin ik later door iemand soort van belachelijk werd gemaakt. Het was een ‘Waar is Wally shirt’. Het was gelukkig wel een leuk iemand die het opmerkte.
Hoe ‘vooringenomen’ of beperkt AI is. Gekleurde dokter met ongekleurd kind kan niet.
Mijn goede vriend Anton met wie ik de ochtend koffie deed, werkt bij het Insituut voor de Tropen in Antwerpen en deed me het verhaal dat een van de wetenschappers die goede dingen doet in Afrika eens de wereld anders wilde laten zien. Eens niet een ongekleurde dokter met gekleurd kind als patient, maar eens alles omkeren wat standaard in kader van ‘ontwikkeling hulp’ vaak het beeld is. Dus eens een gekleurde dokter met ongekleurde kinderen. Dat zou nu te maken zijn met behulp van AI. Men ging aan de slag. En gaf wat AI systemen de opdracht in de zin van ‘maak een poster met gekleurde dokter en blank kind’ en variaties daarvan. Wat was de schokkende conclusie? Chatgtp en de andere AI toepassingen om beeld te maken, konden het niet maken. En AI maakt iets met als basis wat op het internet te vinden is. En dat was schijnbaar niet te vinden… Deze wetenschapper is erop verder gegaan en zal bevindingen presenteren volgende week op een wereld congres. Meer weet ik even niet.

Dat gesprek vond plaats bij een koffie zaakje dat alleen van die ‘echte koffie’ maakt. Die ik veel te zuur vaak kan vinden. En deze koffie was zo sterk dat ik daar een week, aangelengd met water, mee zou kunnen doen… Herken je dat?
Uit de sportschool, stap op je elektrische fiets.
De koffie zaak zat naast een sportschool van het ‘betaal-maar-veel-dan-ga-je-gezond worden’ type. Dus je betaalt veel geld voor een populaire sportschool met coach advies. Je vervuild de lucht met je gehijg en daarna zie ik ze stappen op een elektrische fiets. Tjaa… Als ik er naar doorvraag her en der vertellen wat mensen me dat inderdaad men met de auto naar het bos gaat, zo dicht mogelijk bij de renbaan parkeert en dan gaat hardlopen.
Dat is zo iets als het gebruik van AI. Je wil op eigen werk komen, het hard lopen, maar hebt hulpmiddelen nodig om dat te gaan doen. Je kan ook bij je voordeur beginnen toch? Minder leuk dan het bos wellicht, dat snap ik.

De laatste dag van juni is ook de dag dat kinderen de laatste dag op school hebben. En ouders staan die dan op te wachten. Kinderen blij, leraren ook, ouders kijken aan tegen weken de kinderen in huis hebben. Ik vond deze dag altijd een zeer speciale. Leraren tellen af tot 12 uur en dan vliegen kinderen mekaar en leraren om de hals vol verdriet dat ze mekaar weken niet gaan zien. Heerlijk.
Teksten schrijven, dat ambacht raakt weg?
Dezelfde goede vriend geeft leiding aan een team van communicatie deskundigen. En hij heeft gevraagd dat ze chatgtp en zo gebruiken om een basis tekst te hebben en die dan bij te schaven. En wat te voorspellen is, vinden mensen dat eigenlijk niet fijn. Ze doen het copy-write werk graag, om te kunnen schrijven. En nu ben je meer teksten aan het redigeren. En iedereen weet dat schrijven voor het grootste deel is schrappen en bijsturen, maar dat is soms niet het leukste deel van het werk.
In cirkels draaien. Teksten lezen en schrijven. Beide in de automaat?
Als je dan zo door redeneert is het wel grappig:
Stap 1. Dus je vraag AI een tekst te analyseren en je een uittreksel te geven. Dat lees je… en dan breng je wat van je gedachte daarna in AI… en dan, Stap 2. Vraag je daar een artikel van te maken en dat op het internet te zetten… en dan, Stap 3. Gaat dat artikel weer gelezen worden en vraag iemand aan AI er een uittreksel van te maken… en dan,
Ben je terug bij stap 1.
En zo blijf je in cirkels draaien.
Wat is het effect of nut dan vraag ik me af?
Steeds voeg je eigen gedachte toe. Maar waarom heb je dan AI in dat hele spel nodig? Praat met mensen direct en wissel de gedachte uit. Of is dat te simpel geredeneerd?


Durven in slaap gevallen bij het museum.
Zonnig weer was het. En de hele week al gruwelijk vroeg op zo rond half vijf en laat gaat slapen. Dus wat moe op deze vrijdag. Maar geen zin naar huis te fietsen. Dan maar ogen dicht op een bank, terwijl het uitzicht schitterend was. En dan maar languit op de bank. Toch niet durven gaan slapen. Een powernap van twintig minuten wel dan misschien? Is gelukt. Moet nog eens analyseren waarom ik niet de rust kan vinden dat vaker te doen. Wellicht de angst dat iemand me laat schrikken in mijn slaap. Maar ach.. hoe vaak zou dat nu gebeuren?

De goede vriend Peter had wat mensen uitgenodigd die veel goed doen aan de wereld. Het was lang geleden dat ik zo een leuk aantal gesprekken had met mensen die ik erg speciaal vond. Mensen, jongeren, die karma toevoegen aan de wereld. Iemand met een prachtige rust en ruim denkraam die daar ook de juiste titel bij had, die van ‘context begeleider’. En dan een gave gast die super actief over veel dingen een mening had en het zware werk met o.a. verslaafden doet. Een persoon waar de vrolijkheid vanaf spatte. En wat later kwam iemand die op een prachtige manier van heel hoog naar heel in detail leek te kunnen schakelen en leek op een gevoelslaag te kunnen zitten die je anders alleen ziet bij passievolle dansers.
En de hit van de avond was die persoon die me ‘Wally’ ging noemen en die nog later kwam aanschuiven.

Als je de eerste plaat ziet en wat ik aan had kan je het direct goed begrijpen. Ik was niet direct mee…
Wally dus was ik een deel van de avond. Ook later bij het cafe dat ze ‘lichtje’ noemde moest ik het ontgelden want ook daar gespot als ‘he, daar heb je Wally!’. Te grappig.

Een tekort aan drank was er niet die avond. Die een nacht werd. Wat opmerkelijk was dat iedereen rookte en even een stap naar buiten deed, waarna ik met voldoening de delen van de gesprekken nog eens in mijn hoofd kon herhalen.
En toen was ik wat tipsy. Waarbij het woord ‘wat’ mogelijk een verzachtig geeft van wat de werkelijke status was…..
Als afsluiting zaten we half in de regen en vervolgde we gesprekken die vrolijk met soms serieuze en persoonlijke tonen had. Ik was onder de indruk van iemand die naar je jon kijken met een combinatie van streng, diep en vrolijk en je ook lang kon aankijken zonder dat het aanvallend, vragend of zo was.
Ode aan jonge mensen die de wereld een beter plaats willen maken.
Afijn, dit is allemaal oude mensen praat, moraal van het verhaal was dat ik weer energie heb gekregen van de wereld een beter plaats te maken nu ik zag dat er ook jongeren zijn die daaraan meewerken met volle passie.
Dit berichtje is een soort ode aan ze.
Dank jullie wel.
Rudolph
1jul23
P.S. mocht je het storend vinden dat ik woorden als ongekleurd en gekleurd gebruik, laat me weten wat je betere woorden vindt dan zal ik het wijzigen.
Verder ook die dag…

Vond ik het ook apart dat ik het apart vond een restaurant te zien met Afro-Polish eten. Waarom vond ik dat apart, dat kan toch ook gewoon?
En deze zwarte bank op een stortplaats. Ook grappig.


En de geheime studie- en werkplek bij de universiteit van Antwerpen. Prachtig oud gebouw, heerlijk om te werken.
update: dit is versie 2, de eerste versie was soms erg ‘ poetisch’.
Leave a comment