Eerste stappen in telecom

Dit verhaal is onderdeel van een serie verhalen over het cafe ‘De Fon Perdu’ die Rudolph als grapje open hielt een zestal jaren naast zijn werk. Er zitten ook wat verhalen over andere tijden doorheen.

In deze blog als voorbeeld wat innovatie allemaal kapot maakt (wat overdreven gezegd)

Privé verhaal over eerste stap in telecom

Ik verdiende goed geld met firma’s in de avond te bellen en te constateren vaak dat ze geen antwoordapparaat hadden. Dan belde ik overdag om te zeggen dat ze mogelijk omzet misliepen van mensen die in de avond zich oriënteerde op een aankoop. Een antwoord apparatuur zou een relatief kleine investering zijn, met potentieel nieuwe klanten. En wie had het beste antwoordapparaat en kwam het direct leveren? Ik.

Lees hieronder meer over hoe dit zo kwam.

Telefoonkotje van cafe de Fon Perdu.
Telefoonkotje van de Fon Perdu

Telefoonkotje

Voor de jonge lezers: dus als er geen mobiele telefonie is, alleen telefonie aan een draadje, dan heb je telefoons nodig die op een vaste plek staan, waar de draad dan naartoe gaat. En als je een café hebt, wil je dat als service aan je klanten geven. Dus maak je een telefoonkotje. Een kast van iets van een meter op een meter, met een plankje, daarop zet je de telefoon en je plaatst tussen de telefoon en de draad een teller. Die teller houdt bij hoeveel de klant belt en dus wat je als vergoeding aan de klant moet vragen. Leuk niet? Die teller werkt met tikken die op de telefoonlijn niet te horen zijn voor mensen, maar wel voor de tikker. En zo komt die aan zijn tikken.

Luisteren is vervelen

Dan staan mensen te praten en aan de andere kant is iemand aan het luisteren. En omgekeerd, dan staat de persoon in het kotje te luisteren. En wat doen mensen die luisteren? Ze vervelen zich. En gaan dan wat tekeningetjes maken met de pen en als er geen papier is, dan komen die tekeningetjes op de muur. Les van de telefoonkotje madam is dus te zorgen dat er voldoende papier ligt, of het te laten omdat je de tekeningen op de muur wel leuk vindt. Aan de grote hoeveelheid tekeningen is vast te stellen dat luisteren je vervelen is.

Nummers onthouden

In die tijd van een telefoon aan een draad, had iedereen een telefoon nummer van een andere telefoon aan een draad. Dat was een vast nummer, waarmee we bedoelde dat dat nummer bij die telefoon, op die plek hoorde. 

Grappige bijeffecten: 

  • > Niet meer ‘waar ben je?’.  Je hoefde nooit te vragen ‘waar ben je?’, want je wist waar de telefoon stond die je belde. 
  • > Nummer uit het hoofd. Het nummer dat je draaide was voor langere tijd hetzelfde nummer, vaak voor jaren of een heel mensen leven hetzelfde. Anders dan met de mobiele nummers van pre-paid vaak het geval is. Dus die nummers kon je onthouden, dat had nut.
  • > Verstaanbaar telefoneren. Omdat het een vaste telefoon was aan een draad uit de muur, was de telefoon vaak op een vaste plek. En die werd gekozen door de mensen in het huis. Vaak op een centrale plek midden in het huis, de gang bij de trap was een veel gebruikte plek. Daar was het ook stil. Dus een gesprek kon in rust gemaakt worden.
  • > Roken en bellen. Een naar later bleek zeer gevaarlijk iets was het bellen met vrienden en daar dan een goed voor gaan zitten… en wat roken. Dat roken was slecht, maar dat wisten we toen nog niet. En lang bellen, dat koste veel geld, dus werd vaak door ouders beperkt in tijd. En naast dat het geld kostte hielt je de telefoonlijn bezet: andere mensen konden niet door dezelfde draad nog een gesprek voeren. Er was maar een (1) draad. Groepsgesprekken was onbekend.
  • > Genieten van je eten. ‘We zijn nu aan het eten, mag mijn vader straks terugbellen?’ Dat zei je als kind als onder het eten de telefoon ging. Je vader wilde dan niet opnemen, die zat lekker te eten. Dus deed jij dat als kind dan, met de voorgeschreven zin om te zeggen.
  • > Geen papier verspilling. Al die visitekaartjes om je telefoonnummer door te geven. Wat een rommel! Met een telefoon aan een draad en een vast nummer, kon je mensen gewoon verwijzen naar ‘ik sta in het telefoon boek’ en dan wist iedereen waar je het over had en hoe je te vinden was! Enorm innovatief toch?
  • > Telefoon grappen. Hoe werd de kampioen van het call centre? Door een klant zo ver te krijgen dat die de draad tussen de muur en de telefoon doorknipte. Je verhaal was dan dat je van de telefonie dienst belde en een test aan het doen was voor de geluidskwaliteit van de telefoonlijn. En het daarvoor nodig was de draad door te knippen. En natuurlijk was na het doorknippen niets meer te horen. Een perfecte lijn!

Innovatie die meeste geld opbracht

Telefoonmaatschappijen verdienen alleen maar geld als er een verbinding gemaakt wordt tussen de opbeller en de ontvanger. Dus is iemand niet thuis, en je belt verdient de telecom firma niets, terwijl je wel even een deel van het netwerk in gebruik hebt, en informatie te weten bent gekomen, namelijk dat iemand niet thuis is. Die informatie is geld waard wellicht. Die waarde hebben de telco’s nooit weten te verzilveren in die tijd. Nu maakt het niet meer uit, je smartphone verteld het netwerk altijd waar die is en wat er op je telefoon staat. De uitvinding die wel veel geld opbracht voor telco’s was die van het antwoordapparaat. Ineens maakte de beller een verbinding met de andere kant van de lijn en kon die verbinding in rekening worden gebracht door de teleco’s. Dit gaf een grote omzetstijging bij de telecom firma’s [?? Wie weet hoeveel?]. In de begintijd van antwoordapparaten waren die teleco’s nog monopolisten, dus de staat verdiende er veel extra aan.

Opkomst call centers

Wilde je een firma starten in die tijd, had je een kantoor adres nodig en een telefoonnummer. Maar je was niet altijd op kantoor. Ze ontstonden firma’s die op een bureau tien of meer telefoons zetten met een sticker erop met de naam van de firma waarmee je de telefoon moest opnemen. Dat werden zogenaamde secretariaat diensten. Heb dat een tijdje gedaan voor Amerikaanse firma’s die een foothold in Europa wilde hebben en dus een adres en telefoonnummer nodig hadden. 

Geinlijn

De geinlijn van [opzoeken] was een van de eerste telefoondiensten als voorloper van 0900 nummers. Nummers die je belde en waar je iets extra’s voor betalen moest. De geinlijn gaf je elke dag een nieuwe mop om te luisteren. Ook het weerbericht en natuurlijk de tijd waren een van de eerste diensten. De tijd vertelde je hoe laat het exact was, handig in een tijdperk zonder ‘internettijd’ en klokken die synchroniseren op de atoomklok.

Telefooncentrale Amsterdam

Midden in Amsterdam lag de telefooncentrale van de PTT. Bovenin de, vaak dames, van de ‘inlichtingen dienst’ die je telefoonnummer gaven van de mensen die je wilde bellen. Met een familienaam en straatadres kwam je zo aan een telefoonnummer. En op de begane grond stonden de schakelkasten. Maar het spannendste waren de atoombunkers diep in de grond. Daar werden de belangrijke mensen heen gebracht bij dreiging van een oorlog en die hadden de beschikking over een eigen telefooncentrale voor officiële diensten met een eigen team van operatoren.

#telefonie #borrelpraat #memories #