Het was vorige week dat iemand zei dat het opvallend was hoe ik snapte wat er in de vergaderkamer gebeurde. Als in horen wat mensen zeggen, maar dat aanvullen met hun emoties.
Het was dan dat ik mezelf hoorde uitleggen dat dit logisch is na jaren met pleegkinderen bezig zijn. Waarom?
Stel je voor…
Stel je kinderen van een gewoon gezin voor. Die raken geboren, oma en opa’s komen langs en de familie. Het kind ligt in je slaapkamer. Het kind leert lopen. Het kind leert jouw geluiden herkennen.
Je brengt het naar school. Je leert het jouw gewoontes. Ze leren jouw gebreken en nerveus punten kennen. Je weten wanneer je mogelijk boos gaat worden.
En zo jaren door leren ze meer. Moet je minder uitleggen, want door de jaren heen is het hen bekend.
Stel je voor…
Dat een kind je huis in komt zonder dat alles. Die niet weet wie je familie is. Die niet jouw geluiden kent.
Men niet jouw gewoontes kent. Je gebreken of je waar je geïrriteerd van raakt.
Dan dus…
Leer je dat het kind aan. Of leer je zelf je beter te controleren. Of leer je dat samen.
En dat doe je vele keren…
Je doet dit vele keren omdat er vele kinderen jullie huis binnen komen. Start steeds overnieuw. Samen emoties leren en delen. Soms voor een jaar, soms voor vijf jaar, soms voor altijd.
En je wil het beter doen…
Beter doen dan die ouders die deze kinderen niet hebben. Of ze hebben op afstand. Of hebben, dat is te zeggen de ouders hebben het kind en behandelen het als een zak patat, soms er zijn of soms niet.
Dan komt een emotioneel radar vanzelf…
Je instellen op dat kind komt dat vanzelf als je goed in mekaar zit. En het komt nog meer als je daar al sensoren voor had. En je vrouw ook. Zo versterk je mekaar. Zo ook verbind je mekaar. Zo ook verbind je met de wereld. En zo verbind je de wereld met mekaar.
Rudolph
P.S. Doe me niet na. Maar probeer je radar open te zetten. En denk ‘wie goed doet goed ontmoet’.
… Of denk liever dat aan de roos die je geeft. De geur van de bloem daar mag ander mee doen wat die wil. De emotie gaat er niet vanaf. Onvoorwaardelijke liefde noemen we dat.
Leave a comment