onderwijskunde

Onderwijs, het gaat over nut

Blog 1 over hoe ik naar onderwijs kijk.

Stel ik wil je leren dat zitten op een stoel plezierig is. Hoe pak je dat aan? Wat is de meest effectieve manier? Of als manager wil ik dat een medewerker die fusiebesprekingen goed opvolgt. Of die 41 miljoen aankoop van een content provider goed gaat. Of de uitrol van digitale televisie door Europa strak volgens plan verloopt.

Leestijd: 2 minuten. Nut: voor studenten die me gaan treffen vanaf februari 2022.

De objectivist laat je een beeld van een stoel zien. En dat is het dan.

De behaviorist, laat je naast de stoel zitten en je zo pijn laten doen, om je daarna op de stoel te laten zitten en je complimenten te geven.

Volg je de cognitieve theorie, dan gaat je uitleggen wat een stoel is, vraag je hoeveel poten die heeft en laat je het zitten ervaren.

Iemand van de constructivistische theorie, geeft je wat stokken, en ander hout en laat je een stoel zelf uitvinden.

De connectievist, vraagt of je weleens hebt gehoord van mensen die rust nemen. En of je iemand kent die een stoel heeft. En dan ga je die stoel halen want je hebt zin rust te nemen.

De eerste vier onderwijs- of leer theorieën heb ik de afgelopen jaren bestudeerd en ingezet. De vijfde van dit lijstje is redelijk nieuw. Hoe pas ik die toe?

De logica sinds de vijf jaar of zo dat ik docent was ging als volgt:

Fase Bedriegersyndroom. Het eerste jaar dacht ik wat ik wist en de ervaring die ik had niet zo speciaal was. En deed mijn best studenten vooruit te duwen.

Waarom veranderde dat? Omdat een prof in Leiden zei dat ik meer moest vertellen over mijn ervaringen, daar kwamen studenten voor en die ervaringen waren uniek, internationaal op hoog management niveau, dat sprak ze aan.

Fase Stand- up comedian. Het volgende jaar speelde ik een ‘stand-up comedian’, omdat ik dacht studenten ‘waar voor hun geld’ te moeten geven.

Waarom veranderde dat? Omdat ik besefte dat ze daar niet veel van leerde volgens de theorie, leren ontstaat bij wrijving, spanning. En dat studenten slechts een fractie betalen van wat onderwijs in totaal kost.

Fase Drillen. Kennis erin stampen. Structuur geven, studenten vertellen welke route we nemen en dan maar marcheren gaan.

Waarom veranderde dat? Door de studie onderwijskunde. Daar leerde ik dat dit de methode van ‘behaviorisme’ is. De klassieke manier van onderwijs.

Fase Push en pull. Dat was in de online tijd. Al lang deed ik veel met verschillende online tools, als edpuzzel, instagram uitzendingen, lessen via Youtube en was de eerste die Feedbackfruit gebruikte.

Waarom veranderde dat? Omdat ik in contact kwam met de stroming die heet ‘connectivisme’, de kennis zit in de nodes en verbinding. Dit appelleert erg aan mijn aandacht voor systeem denken, alles zit in alles en alles zit in niets en zo meer.

Fase Combineren. Vanaf lente 2022 ga ik een combinatie doen van verschillende onderwijstheorieen toepassen. En wel als volgt:

Het voornamelijk drillen van kennis, dat toe te passen in het 1e leerjaar bij marketing. (=behaviorisme).

Het laten oefenen en zelf maken, in het 2e jaar bij sales. (=constructisme).

Zoeken naar hoe studenten niet zelf maar in hun netwerk slimmigheid kunnen inzetten in het 4e jaar bij vakken als digitale transformatie en grip op besluitvorming (=connectivisme)

Kennis is nutteloos

Dingen weten is handig om vanaf daar verder te bouwen. Of dingen niet weten, maar een grote fantasie hebben om zo iets te bouwen in je hoofd en dan in de wereld.

En die kennis zat vroeger in het hoofd van de wijze, of het opperhoofd. Toen in boeken. Toen in computers. Nu in het netwerk en de nodes waarmee het internet gelegd is.

Feiten bestaan niet meer, het gaat om het nut

Argument 1. Feiten van met name de fysieke wereld waren vroeger het domein van onderwijsinstellingen en goede journalisten. Dat is al even niet meer. Want Quantum mechanica zet de fysieke wereld op zijn kop (je kan op twee plaatsten tegelijk zijn) en we hebben ook nog een virtuele wereld tegenwoordig.

Argument 2. Feiten waren vroeger de basis van waaruit je een betoog opbouwde. Dat is al even niet meer nodig. Soms wel, als je wil weten of voor een bus oversteken slim is. Soms niet, als je president van een groot land wil worden.

Argument 3. Wat echt is zal steeds minder voor mensen te onderscheiden zijn van niet-echt. Deep fake foto’s en video’s zullen over een paar jaar de bulk van ons materiaal zijn. Fake nieuws is net zo hard iets wat mensen beweegt als niet-fake nieuws.

Dus…

… Is alles betrekkelijk.

… Heeft niemand altijd gelijk.

… Is geld vrijwel gratis en kennis op ieder scherm te vinden.

… Maar moet er nog wel geld verdiend worden door de arme mens.

Ga ik,

… focus hebben op nut van kennis, ervaring, gedrag.

… helpen bij de participant zelf laten onderzoeken, selecteren, argumenteren etc.

… en netwerken laten bouwen.

Focus op ‘in dingen lesgeven die nut kunnen hebben’. En dat zo veel mogelijk op individuele basis doen. Plenair de grote lijn, in gesprek de individuele nuttigheid bekijken. En bekijken doet de student als eerste zelf, die construeert zijn kennis, of creëert een netwerk van connecties waar die kennis en nut mee kan inzetten.

Rudolph Regter

Geschreven op dinsdag 1 februari 2022: de dag voor de 2e, die het midden van de winter is en de lichtdag genoemd wordt. Fijn weetje… maar wat doe je er mee…?

Bron foto: Joanna Kosinska on Unsplash

Categories: onderwijskunde

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s